Rikheim kyrkjestad

Lokalisering og avgrensing av kirkestedet er uavklart. Bakgrunn for grov stedsfesting er dette: RIKHEIM [Rikeim], gnr. 8 Rikheim (Tønjum sogn). Eldste omtale av kirken er før 1340 (kirkian a Rikhæimi, BK 44b), mens prest nevnes i 1321 (sira Symuni Juars syni, BK 44b). Kirken skal ha stått på bnr. 1 av (gnr. 8) Rikheim, i utkanten av gammeltunet mot sørvest. Det er ved flere anledninger funnet skjelettrester i området (Buckholm 1998:21, 42). Kirken ser ut til å ha stått utover på 1600-tallet, men den er ikke omtalt i innberetningene på 1660-tallet (Heiberg 1970:36), mens tufta var fortsatt synlig på begynnelsen av 1800-tallet (Bendixen 1903:174f). ”Kyrkja på Rikheim låg nede i eplehagen. Der finn ein tydelege merke etter tufti enno. Der ligg og ein stor stein som kann ha vore utanfor hovuddøri. Kyrkja trur ein har vore bygd av stavverk. Undetaket på stovehuset på garden er på sume stader frå denne kyrkja. Desse bordi var måla med slyngingar slik som ein brukte det på 1600-talet” (Laberg 1938:57). Rundt 1900 var Rikheim omgjort til landbruksskole (Heiberg 1970:36). Før ca. 1340 lå det godt med landskyldparter til fabrica men kun fire til mensa (BK 44b-45a). Ca. 1600 tok kirken tiende og den dro kirken landskyld til fabrica, og den lå da som anneks til hovedkirken på Tønjum (JBB 151). Lokaliteten for kirken kalles Kyrkjebakken. (Kildegjennomgang til registrering a middelalderkirkegårder av NIKU ved Jan Brendalsmo, RA sak 06/02235-69)

Teksten er hentet fra Riksantikvarens register Askeladden og gjengitt ordrett under NLOD 1.0. Storie har ikke endret den.